U początków państwa Ilchanidów stoi wojna Czyngis-chana z Chorezmem do wnętrza latach 1219-1223, którą Czyngis-chan wygrał właściwie do wnętrza ciągu pierwszych dwóch lat, zajmując środkowoazjatyckie tereny tego państwa. Z ogólnej klęski uratował się mimo to syn szacha 'Ala ad-Din Muhammada, Dżalal ad-Din Manguberti. Udał się mąż na nie zajęte na wskroś Czyngisa tereny południowego również zachodniego Iranu dodatkowo starał się wzmocnić resztki dawnej potęgi Chorezmu prowadząc liczne wojny z sąsiadami. Dopiero wewnątrz roku 1229 Ugedej wysłał wodza Czormagana z armią, która miała uczynić systematycznego podboju Bliskiego Wschodu. Czormagan walnie przyczynił się do śmierci ściganego na wskroś siebie Dżalal ad-Dina w środku roku 1231 także podbił Fars również Kerman. W roku 1236 zdobył też Isfahan, zaś wewnątrz latach 1236-1239 opanował Azerbejdżan, który wewnątrz przyszłości puder wzdrygać się się głównym ośrodkiem państwa Ilchanidów, również podporządkował Mongołom Gruzję dodatkowo Armenię. Dzieło Czormagana kontynuował jego następca, Bajdżu, który do wnętrza roku 1243 pokonał anatolijskich Seldżuków w środku bitwie poniżej Köse Dağ dodatkowo narzucił im status wasala, dodatkowo stopniowy wódz, Elczidej. Kontrola Mongołów powyżej podlegającymi im terytoriami nie była mimo to za ścisła, pozostawieni na wskroś nich rządzony im władcy cieszyli się różnym stopniem niezależności, zaś Asasyni ze swoimi twierdzami tworzyli zastęp niezależnych enklaw. W dodatku Mongołowie mieli opały ze zorganizowaniem cywilnej administracji.
Ten miesiączkowanie względnie luźnej kontroli zakończył się co do jednego z przybyciem Czyngisydy Hulagu-chana (1256-1265), założyciela dynastii, który wewnątrz latach 1256-1260 z rozkazu Wielkiego Chana Mongke przedsięwziął wielką wyprawę na Bliski Wschód. W kampanii roku 1256 zniszczył mężczyzna Asasynów dodatkowo pokonał buntujących się Seldżuków, i do wnętrza roku 1258 zdobył Bagdad, obalając tym samym kalifat Abbasydów. Jednak jego dalsza rozwijanie wewnątrz kierunku Syrii również Palestyny została powstrzymana wskroś Mameluków, którzy wewnątrz roku 1260 pokonali mongolską armię do wnętrza decydującej bitwie wobec Ajn Dżalut. Od śmierci Mongkego, po której wybuchła wojna domowa do wnętrza królestwo mongolskim, to jest roku 1259, Hulagu-chan był właściwie władcą niezależnym, jak bądź Ilchanidzi formalnie uznawali zwierzchność Wielkiego Chana aż do końca istnienia dynastii. Wtedy też do wnętrza źródłach zaczyna się go ujmować mianem Ilchana. To wszak ta właśnie zejście stała się przyczyną wycofania na wskroś Hulagu większej części wojsk z Syrii (chociaż niektórzy historycy twierdzą, że powodem mógł też istnieć pozbawienie w środku Syrii paszy na rzecz w ten sposób ogromnej ilości koni[2]), oraz zatem za pośrednictwem także klęski wobec Ajn Dżalut. W dodatku wewnątrz zimie roku 1261-1262 wybuchła wojna pośrodku Hulagu oraz chanem Złotej Ordy Berke, który rościł sobie pretensje do Kaukazu także jak mahometanin nie ukrywał swojego gniewu z powodu zniszczenia wskroś Hulagu kalifatu. Ci duet mongolscy władcy poparli również dwóch różnych kandydatów na Wielkiego Chana wewnątrz wojnie toczącej się wewnątrz imperium.
W bitwie powyżej rzeką Terek wewnątrz połowie stycznia 1262 roku wojska Złotej Ordy pokonały armię syna Hulagu, Abaki, ale nie dawny do wnętrza stanie ugościć trwałej okupacji Kaukazu dodatkowo wycofały się na północ. Wojna Ilchanidów ze Złotą Ordą ondulacja aż do śmierci Berke wewnątrz roku 1267, dodatkowo wskroś w dobrym stanie period panowania Ilchanidów wybuchała co pewien godzina na nowo. Sojusz Złotej Ordy z Mamelukami okazał się zatem niezwyczajnie trwały, również nie ostatnim tchem wiązał mężczyzna siły potrzebne Ilchanidom wewnątrz Syrii, lecz ponadto pozwalał Mamelukom na sprowadzanie niewolników z kontrolowanych wskroś Złotą Ordę kipczackich stepów, co stanowiło główne źródło rekrutacji ich armii. Stanowił zatem jedną z głównych przyczyn niezdolności Ilchanidów do pokonania mameluckiego Egiptu.
W roku 1264 wzmacniany wskroś Hulagu Kubilaj w końcu zwyciężył do wnętrza walce o tytuł Wielkiego Chana plus przyznał Hulagu system prawny do wszystkich zdobytych ziem plus potwierdził jego tytuł ilchana - co było właściwie z trudem uznaniem istniejącego poprzednio stanu rzeczy. Hulagu zmarł 8 lutego 1265 roku, i władzę w środku stworzonym wskroś niego państwie przejął jego pierworodny syn Abaka (1265-1282).