Panowanie Abaki było niekiedy konsolidacji, na przestrzeni którego państwo nie dokonało poprzednio dalszych podbojów, niemniej jednak budowało instytucje oraz zaznało pewnej stabilizacji. Od samego początku zarządzanie była zdominowana na wskroś muzułmanów, oraz na pierwsze danie obszar wysunęła się familia Dżuwajnich, na czele z Szams ad-Din Muhammadem, który był raz za razem ministrem plus wezyrem, jego zaś dwójka synowie sprawowali urzędy gubernatorów prowincji. Brak podbojów nie oznaczał atoli pokoju. W roku 1270 na ilchanat uderzył zwierzchnik Chanatu Czagataja Buka, który dotarł aż do Heratu, gdzie jednakowoż został pokonany wewnątrz czerwcu tego roku. W odwecie do wnętrza latach 1272-1273 Abaka wdarł się na tereny Czagataidów plus zburzył Bucharę, która nieco lat po jego najeździe była niezamieszkana. Mongołowie urządzali kiedy niekiedy rajdy wewnątrz odmęty mameluckich posiadłości, mimo to do zmasowanej inwazji na Syrię doszło tylko w środku roku 1281, podczas gdy niedostatek Abaki Mongke Temur przegrał bitwę poniżej Himsem.
W roku następnym Abaka zmarł, dodatkowo koczownicza ustrój arystokratyczny spierała się lub ilchanem ma pozostać jego brat, Tokudar (1282-1284), innymi słowy syn, Argun (1284-1291). Początkowo większość opowiedziała się po stronie Tokudara, jednakowoż stracił mąż poplecznictwo wśród mongolskiej arystokracji jak w charakterze mahometanin zaczął inauguracja zalecać islam. Ostatecznie Argun pokonał go również zabił. Niejako poniżej okazji rozprawił się też z rodziną Dżuwajnich, która została oskarżona o korupcję plus stracona. Wezyrem został mongolski oficer Buka, tudzież do wnętrza trzy lata odtąd Żyd Sad ad-Daula. Ten świeżo miniony dążył do uporządkowania spraw finansowych, ale na wskroś uparte chronienie dochodów państwa również obsadzanie najważniejszych stanowisk swoimi współbraćmi naraził się zarówno koczowniczej arystokracji w charakterze dodatkowo muzułmanom. Oskarżany o to że chce ścigać muzułmanów, oraz chociażby zyskać Mekkę plus skalać Kaabę został zamordowany w środku roku 1291, jak Argun leżał wieloaspektowy śmiertelną chorobą. Znaczącym wydarzeniem zbyt panowania Arguna był wybuch w środku roku 1289 rebelii Nauruza, syna mongolskiego wicekróla na wschodnich terenach ilchanatu, której nie udało się stłumić. Reprezentował mąż zarówno feudałów, którzy nie zgadzali się z próbami centralizacji władzy, w charakterze oraz opcję promuzułmańską, opowiadającą się zbyt porozumieniem z wyższymi muzułmańskimi warstwami.
Wieść o śmierci Arguna nie dotarła na pora do jego najstarszego syna, Mahmuda Ghazana, który był związany walkami z Nauruzem na wschodzie, również ilchanem został dalszy syn Arguna, Gajchatu (1291-1295), uznawany zbyt osobę niemoralną plus ekscentryczną. W polityce zagranicznej zajmowały go przede wszystkim sprawy Anatolii, gdzie po zdobyciu w środku roku 1291 Akki, ostatniej enklawy krzyżowców wewnątrz Ziemi Świętej, mamelucki sułtan Al-Aszraf Chalil zajął parę twierdz. Jego plany dalszej ekspansji kosztem Ilchanidów udaremniło aliści zamordowanie go w środku grudniu 1293 roku na wskroś zmowa mameluckiej arystokracji. Najważniejszym wydarzeniem panowania Gajchatu była usiłowanie wprowadzenia papierowego pieniądza, która zakończyła się kompletnym fiaskiem, także pogorszyła również w ten sposób kiepską sytuację gospodarczą wewnątrz państwie.
Gajchatu został zamordowany w środku wyniku zamachu stanu, w środku którym przypuszczalnie brał wkład krewny Arguna, Bajdu (1295), który zasiadł obecnie na tronie. Wkrótce wybuchła atoli wojna pośrodku zanim plus Ghazanem, który tym łącznie nie zamierzał podać się do dymisji z ilchanatu. O wyniku walki przesądziło przejazd Ghazana na islam, za sprawą któremu pozyskał mężczyzna na rzecz swej sprawy wielu dotychczasowych zwolenników przeciwnika. Po sześciu miesiącach panowania Bajdu zginął zgubiony na nakaz Ghazana (1295-1304).