Formalnie zagadnienie biorąc wyprężony na czele państwa Ilchan podlegał Wielkiemu Chanowi, będącemu równolegle chińskim cesarzem (zobacz: Dynastia Yuan). Ghazan zaprzestał informowania o tej podległości na swoich monetach, natomiast tytuł ilchana był z kolei rzadziej używany, jednakowoż Wielki Chan jeszcze puder wysokiego przedstawiciela na dworze Ilchanidów, którzy do końca swojego istnienia nie zanegowali jego formalnej zwierzchności. Na czele cywilnej administracji stał wezyr, któremu podlegał skarbiec. Do jego obowiązków należał straż ponad zbieraniem podatków także wydatkami państwa. Do czasów Ghazana zbieranie podatków oddawano tak bywa wewnątrz ręce dzierżawców, którzy mogli nagromadzić z wydzierżawionego terenu tyle podatku w jakim stopniu zechcieli, dokładnie wobec warunkiem oddania odpowiedniej sumy państwu. Wezyr proch ponadto opieka ponad dobrami ilchana dodatkowo jego rodziny. Cała ziemia dzieliła się na czwórka kategorie: ziemie państwowe (diwani), ziemie chana dodatkowo jego rodziny (chass indżu), ziemie prywatne (mulki) dodatkowo ziemie należące do fundacji, to jest wakfów. Teoretycznie środki utrzymania z ziem pierwszej kategorii miały wędrować na prywatne wydatki władcy również jego rodziny, tudzież z drugiej na cele państwowe, wewnątrz praktyce natomiast podział ten nie był przestrzegany. Z ziem diwani przydzielano też ikta, na których opierała się armia.
Specyfiką systemu mongolskiego było to, że ikta nadawano ledwie wyższym dowódcom, zaś żołnierze niżsi rangą służyli zbytnio wynagrodzenie do wnętrza naturze, ubranie, wyżywienie ich zwierząt także ich samych. System ten nie sprawdzał się w środku praktyce - żołnierze niższych rang byli biedni, natomiast na wskroś to nieraz źle uzbrojeni również wyszkoleni. Ghazan rozdzielając ikta wyższym dowódcom nakazał rozgraniczać potem ziemie pośrodku szeregowych członków ich jednostek, co poprawiło wcięcie armii. Wojsko dzieliło się w charakterze zbytnio Czyngis-chana na drużyny, sotnie, mingany również tumeny. Dowódcy jednostek do minganu włączywszy nosili tytuł emira oznacza to bega, dowódcy tumenu - nojona.
Przez nienaruszony trudne dni panowania Ilchanidów Mongołowie, którzy zmieszali się z Turkami, tworząc żwawo jedną mongolsko-turecką grupę panującą, pozostali koczownikami. Sam ilchan, wbrew że teoretycznie istniała stolica państwa, nieustająco przemieszczał się pospołu ze swoim złożonym z namiotów obozem. Panujący koczownicy nie wykazywali zbytniego zrozumienia na rzecz uprawy roli także życia miejskiego, byli wówczas nastawieni na chęć ziemi poniżej pastwiska innymi słowy bądź rabunkową eksploatację mieszczan także rolników. Podstawowym podatkiem był charadż, taksa dochodowy, do którego w szeregu przypadków dochodził domiar (far'). Nowym podatkiem wprowadzonym wskroś Mongołów był kupczur, ważny pierwotnie raptem koczowników, natomiast wynoszący 1 procent od momentu stada. Wkrótce rozciągnięto go też na chłopów plus rzemieślników. Na rzemieślnikach ciążył podobnie zmieniony taksa zwany tamgą, który był dużym obciążeniem. Ludność miała funkcja utrzymywania zatrzymujących się w środku danej miejscowości dostojników państwowych, natomiast też kurierów, dodatkowo dostarczania żywności plus wody armii w środku czasie przemarszu. Ciążył na niej podobnie brzemię utrzymania do wnętrza należytym stanie kanałów także budowania warowni plus dróg.
Obciążenia podatkowe ówczesny wtedy duże, najgorsza jakkolwiek była ich nieprzewidywalność. Dzierżawcy podatków pobierali je w wielu przypadkach więcej niż raz, zatrzymując nadwyżkę na rzecz siebie. Tą sytuację starał sie zmienić Ghazan, który wprowadził państwowych poborców dodatkowo kazał załatwić maksymalną kwotę podatków jaką jest dozwolone zsunąć z każdej jednostki administracyjnej. Sumy te uprzedni umieszczane na tablicach w środku centralnym miejscu danego terytorium, np. wobec meczecie, kościele, bramie do wsi czy specjalnym miejscu wskazanym na wskroś miejscowych koczowników. Poza tym decyzje określające wymiar podatku miały znajdować się przechowywane w środku centralnym archiwum państwowym, w ten sposób że teoretycznie nie wcześniejszy możliwe jakiekolwiek dodatkowe obciążenia. Ghazan wycofał zresztą papierowe asygnaty wprowadzone na wskroś Gajchatu oraz przeprowadził reformę monetarną, opierając uporządkowanie walutowy na nowym srebrnym dirhemie. Głównym źródłem naszej wiedzy o reformach Ghazana jest Rashid ad-Din, co jest o tyle problematyczne, że był mąż równolegle głównym ich autorem. Dzisiejsi historycy wątpią do wnętrza to, że doprowadziły one do w taki sposób radykalnego przełomu wewnątrz irańskiej gospodarce w charakterze to opisywał Rashid, jednakże ewidentnie jej wcięcie w środku ich wyniku się poprawił. Mimo to miesiączkowanie panowania Ilchanidów jak pełnia uniwersalnie uznaje się zbyt godzina ekonomicznego regresu, spowodowanego zarówno zniszczeniami okresu podboju, w charakterze również późniejszą złą polityką gospodarczą. Ostatnio jednakże zwraca się uwagę na zróżnicowanie sytuacji poszczególnych regionów[4]. Irak, Al-Dżazira także Chorasan nie osiągnęły poziomu gospodarczego sprzed mongolskiego najazdu, toż Fars to znaczy Kerman odbudowały się, zaś wyjątkowy na wskroś ilchanów Azerbejdżan wręcz rozkwitał. Chociaż w takim przypadku położenie gospodarcza była gorsza niż we wcześniejszych okresach historii Iranu, to wydaje się że w środku państwie Ilchanidów dość nie panował rzadki destabilizacja gospodarczy, jako to przedstawiano do wnętrza dawniejszej literaturze[5].